خانه تاریخ مری ولستن کرافت، مبارز حق ر‌أیی بی نظیر

مری ولستن کرافت، مبارز حق ر‌أیی بی نظیر

مری ولستن کرافت، مبارز حق ر‌أیی بی نظیر
0

برگردان: آیسا بی ریا

 

مری ولستن کرافت بنیان‌گذار فمینیسم، فیلسوف، سفرنامه نویس، فعال حقوق بشر، پیشگام آموزش، و از تاثیرگذاران عمیق بر رمانتیسم بود. به توصیف ویرجینیا وولف «صدای او تا به امروز به گوشمان می رسد و تاثیرش بر زندگیمان حس می شود.» کاش به راستی چنین بود، اما نویسنده آثاری چون دفاع از حقوق مردان (۱۷۹۰) و دفاع از حقوق زنان (۱۷۹۲) بلافاصله پس از مرگش در ۳۸ سالگی به چاه فراموشی سقوط کرد. چرا؟

 

ولستن کرافت در سال ۱۷۵۹ در خانواده ای با محیطی نه چندان مساعد متولد شد. پدرش الکلی و خشن٬ و مادرش ضعیف و بی احساس بود. با وجود این، او خود را بالا کشید و کم کم به یک نویسنده پرفروش مستقل و فعال حقوق بشری با شهرت جهانی تبدیل شد.از نظر او استقلال امری کلیدی و به گفته خودش “برکت زندگی” بود.

او مصرانه می گفت زنان داری قدرت تعقل و منطق هستند و تنها کمبودشان آموزش است. عقیده ای که شاید امروز بدیهی باشد ولی در زمان خودش جنجال‌برانگیز بود. خود او به عنوان یک الگو، مقالات تاریخ طبیعی را ترجمه و گرداوری می کرد. از حقوق بشرحرف می زد و دفاع می کرد، حتی قبل از این که چنین عبارتی وجود داشته باشد و در این بین تبعیضی به ضرر کسی هم قایل نمی شد. شاید یکی از مهمترین جملات قصار او این باشد: «من خواهان استیلای زنان بر مردان نیستم، خواهان استیلای آنها بر خودشان هستم.»

ولستن کرافت ازدواج را نوعی برده داری قلمداد می کرد و اولین فرزند خود را خارج از رابطه ازدواج به دنیا آورد. هنگامی که در سفری محرمانه به جست و جوی کاپیتانی نروژی به سواحل خطرناک اسکاگراک رفت، نوزادی به همراه داشت و در این میان٬ نوشتن یک کتاب پرفروش را هم آغاز کرد. دشوار است تصور زنی که تک والد٬ فیلسوف و سفرنامه نویس است، و در حال ماجراجویی در دریاهاست.

اما وولستون کرافت دوبار مرد. یک بار پس از زایمانی که نویسنده بنام٬ مری شلی را به دنیا آورد٬ و عفونت طی ده روز او را از پای دراورد٬ و دو دختر و همسر فیلسوف و انارشسیت خود٬ ویلیام گودوین٬ را تنها گذاشت.

همسر داغدار وولستون کرافت٬ اولین زندگی نامه او را نوشت. با این کار اما او ناخواسته مرگ دوم ولستون کرافت را رقم زد، چرا که افشای زندگی غیر متعارف شخصی و عشقی او باعث از بین رفتن خوشنامی وی شد. حیثتش یک شبه خدشه دار گشت و دشمنانش او را فاحشه خواندند. موجی از نوشته ها و اشعار در سخره و نکوهش او نگاشته شد، او را«کفتار دامن‌پوش» لقب دادند، روانی بیچاره٬ زن بی جنسیت٬ و بی بندوبار خواندند. حتی نوع مرگش را دستمایه تحقیر او و زن ستیزی قراردادند: مرگی که تنها مختص زنان است و مردان از آن بری هستند، مرگی که سزای زنان سرکش و بی بندوبار است،‌ مرگی که باید مایه عبرت باقی زنان شود…  حمله ها چنان سنگین بود که دوستان و متحدان وولستون کرافت نیز پاپس‌کشیدند، سکوت کردند و سر تکان دادند. دستاوردهای وولستون کرافت برای بیش از یک قرن پایمال شد. حتی امروز نیز با وجود تعدادی زندگی نامه مدرن برجسته، در هیچ جا یادبود درخوری ندارد.

«مری بر سبزه» نام کمپینی است که خواهان نصب مجسمه یادبود مری ولستن کرافت در منطقه ای در شمال لندن است که او در آن زندگی و کار کرد و مدرسه تاسیس کرد. مری بیرد٬ تاریخ نگار٬ در حمایت از این کمپین می نویسد «امروز هر زنی که خواهان ایجاد تغییری در اداره این کشور است، از مجلس عوام گرفته تا مسابقات شراب٬ که زنان از آن محروم بوده اند، باید شکرگزار مری ولستن کرافت باشد.»

 

منبع: گاردین

 

نظر خود را ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *