خانه اشتغال پسران شایسته ی وزارت آقای رییس جمهور

پسران شایسته ی وزارت آقای رییس جمهور

پسران شایسته ی وزارت آقای رییس جمهور
0

فایره رفیعی

اردیبهشت نود و شش،قبل از انتخابات،ستادهای تبلیغاتی اقای رییس جمهور،زنان و مردان جوان در کنار هم برای آنچه که اعتقاد دارند برای کشورشان بهتر است،جمع می شدند و کار می کردند.اقای رییس جمهور از حضور زنان می گفت،سخنانش دلگرم کننده بود.
اردیبهشت نود و شش روز پس از انتخابات،زنان و مردان برای آنچه که تلاش کردند و به نتیجه رسیدند خوشحالی می کردند و به هم تبریک می گفتند.حالا نوبت آقای رییس جمهور بود که به اعتماد مردم پاسخ دهد.
مرداد نود و شش،زمان معرفی کابینه،در میان أسامی وزرا نام هیچ زنی نیست.اسحاق جهانگیری که قبل از انتصاب دوباره اش بعنوان معاون اول در توییتر خود گفته بود باید سهم زنان،اقوام و جوانان را در مدیریت های ارشد افزایش داد و پیگیر این حق خواهد بود،پس از انتصابش بعنوان معاون اول دولت دوازدهم و معرفی کابینه مردانه در همان توییتر گفت که باید “محدودیت ها”را درک کرد.
اسم وزیر زن که آمد،برخی از “شایسته سالاری” نام بردندو این طور توجیه کردند که أصل شایستگی فرد است و جنسیت نباید در انتخاب فرد دخیل باشد.صدای این عده از کشوری هفتاد میلیونی آمد که حداقل نصف این جمعیت زنان هستند و نسبت دختران به پسران در دانشگاه ها کمتر نیست.همه اینها سوالی را به ذهن می اورد،اینکه آیا منظور این عده این است که جمهوری اسلامی ایران نتوانسته در طول چهل سال زنانی شایسته ی مقام های بالا پرورش دهد؟یا همیشه ترجیح داده شده که زنان را جوری بپروراند که در دسته های پایین تر جایشان دهد؟
اگر جواب این سوال ها مثبت است آیا ما حاضر هستیم نظام آموزش و پرورشی کشورمان را تغییر دهیم؟
بعد از حرف هایی که از طرف برخی أفراد فرهنگی مجلس نمایندگان درمورد سند ٢٠٣٠ زده شد(پخش شده در اخبار بیست و سی)،مشخص شد که “برابری جنسیتی” را مفهومی قبیح می شمارند و پذیرای آن نخواهند بود.به این ترتیب به نظر می آید که تصمیم گیرندگان مهم آموزشی این کشور به آموزش متفاوتی که به دختر و پسر ایرانی ارائه می دهد نه تنها اعتراف می کند،بلکه به آن می بالد و از نتیجه ی آن ناراضی نیست.
نتیجه این نظام آموزشی کناره گیری اکثر دختران از تلاش برای پست های مهم حکومتی است آن هم به خواست خودشان ، ما دختران را با باور به این اینکه “ظریف و لطیف و احساساتی” است بزرگ می کنیم و این باور را در ذهنشان می گنجانیم به طوری که وقتی جوان و پر انرژی هستند خودشان باور کنند که کارهای مهمی هست که مردانه است و تا به حال هیچ زنی فلان کار را نکرده.به این ترتیب ما آن ها را نشاندن در کنج خانه و ستایش کلمات ترکیبی ای مثل “زن و خانواده” و “زن و تربیت فرزندان” آن ها را از صحنه ی سیاست به راحتی و نرمی و زبانی خوش حذف می کنیم.
وقتی خواستیم وارد ریاست جمهوری شویم گفتند قانون أساسی می گوید “رجل سیاسی” و وقتی خواستیم وارد وزارت شویم گفتند أصل شایسته سالاری است.نه تنها زنان را حذف کردند بلکه توهین هم کردند و گفتند در میان ما که تحصیل کردگان این مملکت هستیم هیچ زن ایرانی ای هنوز به شایستگی یک مرد ایرانی نرسیده،گویا شایسته کلمه ای باشد مترادف با مرد.
به قول ترانه علیدوستی:((چون زنان یعنی نیمی از جمعیت،چون ممکن نیست بین۵٠٪‏ جمعیت کشور کسی پیدا نشود که شایسته این مقام باشد و اگر چنین ادعایی بکنیم بی شک متهم به تبعیضیم…))
دکتر إلهه کولایی می گوید:((از این دستگاه به آن دستگاه …از این وزارت خانه به ان وزارت خانه…هیچ کس نمی گوید این آدم چجوری این ور و آن ور می رود،کو تجربه ،کو کار آمدی؟
ولی اگر یک زن مطرح شود همه زوم می شوند روی آن زن!سابقه اش چیست؟کجا بوده؟چقدر کار مدیریتی کرده؟
و آن وقت آقایانی که با مدیریتشان مملکت را به اینجا رساندند،باید بیایند جواب دهند.ما نیازمند رویکردی هستیم که این عقب ماندگی ها جبران شود…))
ما نمی گوییم مردان نا کارآمد روی کار آوردید زنان نا کار آمد هم بیاورید.ما می خواهیم تبعیض در برخوردتان ،در واکنش به مطرح شدن یک زن را به چشم های بسته تان نشان دهیم.
کشورهای دیگر وزرای دفاع زن را تجربه کرده اند ، بدون شک اگر اسم وزیر دفاع زن در ایران آورده شود رگ غیرت مردان ما باد خواهد کرد.
و در آخر می رسیم به توجیه دوم برای نبودن وزیر زن،اینکه “ما تبعیض مثبت را قبول نداریم و نمی شود زنان را به هر ضرب و زوری در کابینه چِپاند و برایشان سهم جداگانه گذاشت”
این سوال که چرا در کابینه ی آقای رییس جمهور حتی یک زن نیست،از روی اعتقاد ما به تبعیض مثبت نیست،بلکه وقتی در کشوری هفتاد میلیونی حتی یک زن هم بعنوان وزیر پیشنهادی معرفی نشده،نشان می دهد یک جای کار می لنگد.
زنانِ جوانِ دهه ی نود،زنانِ جوانِ دهه شصت یا پنجاه نیستند.چشم و گوش باز أند. می دانند زن در خانواده خلاصه نمی شود.آن ها آماده و شایسته ی مدیریت،ریاست و نمایندگی مردم خود هستند.