خانه تبعیض جنسیتی عادت به حقارت، خطری بزرگ برای برابری‌خواهی

عادت به حقارت، خطری بزرگ برای برابری‌خواهی

عادت به حقارت،  خطری بزرگ برای برابری‌خواهی
0

نگار

چند سال پیش وقتی برادرم با دختری اهل آمریکا آشنا شد و بعد از مدتی قرار شد ازدواج کنن، هر ازگاهی که برای آشنایی با ایران و ایرانی فیلم و کتابی میخوند سوالاتی هم میپرسید… در نزدیکی زمان ازدواجشون این سوالات بیشتر در مورد قوانین ازدواج با مرد ایرانی بود… فیلم و کتاب و مقالات بهش هشدار میدادن که ممکنه بعد از سفر به ایران ممنوع الخروج بشه، ممکنه فرزندان آینده اش رو از دست بده و… . و همیشه از من سوالی داشت در مورد این قوانین، به عنوان یک زن و یک فمینیست من سالها با این قوانین و حس حقارت حاصل از اونها آشنا بودم… در واقع به عقیده من ما زنان ایرانی تا آن حد با این قوانین “آشنا” شدیم که متاسفانه برامون “عادی” شده و گاهی فراموش میکنیم چه حس حقارتی بهمون دست میده… اما همسر برادر من زنی از فرهنگی متفاوت بود، از جامعه ای برابر و البته کاملا ناآشنا به این قوانین اسلامی، پس وحشت کردنش از این قوانین به نظر من کاملا منطقی بود… اما باز هم پاسخ دادن به این سوالات و چرا ها، سخت بود…

این سوالات برای یک عمر در ذهن خود من تکرار شدن و هیچوقت دلیلی براشون پیدا نکردم… همیشه وقتی سوال میپرسید مکث میکردم و نمیدونستم چی بگم، سعی میکردم حقیقت رو بهش بگم و حقیقت چیزی نبود جز اینکه بله چنین قوانین حقارت‌باری وجود داره و بله با ازدواج با یک مرد ایرانی مجبور میشی ریسک کنی و به این فکر کنی که ممکنه از این قوانین استفاده کنه… مرد ایرانی داستان او، برادر خود من بود، اما کاملا حق داشت بترسه و کاملا حق داشت حس “حقارت” کنه…

قسمت جالب ماجرا برخورد برادرم با سوالاتش بود، به شدت تلاش میکرد بگه نه این قانون ها هست ولی کسی استفاده نمیکنه و ما مثل اون فیلم ها و کتاب ها نیستیم… تجربه شخصی من در سالهای مهاجرت اینه که رفتارهایی شبیه به رفتار برادرم از همون حس حقارت میاد، ما، زن و مرد، تحقیر شدیم و فراموش کردیم که داریم تحقیر میشیم و بعد وقتی با حقیقت تلخ این تحقیر مواجه میشیم سعی میکنیم انکارکنبم یا ثابت کنیم که “به این بدی ها هم نیست”. رفتار برادرم هم برای من قابل درکه، شاید در لحظه ترسید که عشق و رابطه اش رو از دست بده و شاید او هم مثل من متنفر بود از اینکه در شرایطی قرار گرفته که باید قوانین عقب مونده ای که بهشون اعتقاد نداره رو توضیح بده…

اونها هیچوقت در سفارت ایران ازدواج نکردند و من قلبا خوشحالم از این موضوع، البته همچنان ممکنه برای همسر برادرم بچه‌دار شدن ترسناک باشه وقتی احتمال فرزنددزدی وجود داره و متاسفانه این از بزرگترین ریسک هایی هست که ازدواج با مردان ایرانی به همراه خودش داره…
این “حقارت” قابل فراموش کردن نیست، نباید هم فراموشش کنیم، نباید بگذاریم برامون “عادی” بشه، ما انسانیم و حق داریم در برابری زندگی کنیم.

مطالب مرتبط:

مادری که مادری‌اش را از دست داد ولی هنوز تسلیم نشده است: آلیسون قربانی قانون ولایت پدر بر فرزند

توضیحات و توصیه های حقوقی یک استاد دانشگاه و حقوقدان امریکایی برای زنان امریکایی که با مردان ایرانی ازدواج میکنند

مرد ایرانی کیست؟ چیست؟

 

نظر خود را ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *