خانه سکسیسم چرا باید ویرجینیا ولف بخوانیم؟ انیمیشن تد دلایل آن را توضیح میدهد.
چرا باید ویرجینیا ولف بخوانیم؟ انیمیشن تد دلایل آن را توضیح میدهد.

چرا باید ویرجینیا ولف بخوانیم؟ انیمیشن تد دلایل آن را توضیح میدهد.

0

مترجم: سعید پیوسته

انیمیشن تد

ویرجینیا وولف در مقاله‌ای با نام «چگونه باید کتاب خواند؟» خوانندگان را مجاب می‌کند که منتقدپنداری نکنند. وولف علاوه بر رمان‌هایش، برای نقدهای ادبی‌اش نیز بسیار شناخته‌شده است. او با نوشتن کتاب بحث‌برانگیز و خلاقانه‌اش «اتاقی از آن خود» تبدیل به یکی از چهره‌های شاخص و بنیادین نظریه‌ی ادبی فمینیستی شد. نقد سنتی به‌صورت پیش‌فرض ادبیات مردانه را برتر می‌پندارد و ویرجینیا وولف در کتابش این موضوع را نکوهش می‌کند.

او می‌گوید تعداد نویسندگان زنی که موقعیت و آزادی آن را داشته‌اند تا نویسندگی را دنبال کنند بسیار معدود بوده‌ است. در طول تاریخ ادبیات این شرایط برای زنان آن‌قدر نادر بوده است که احتمالاً هنرمندان بی‌شماری به دلیل نداشتن این موقعیت دیده و شناخته نشده‌اند. نوع نگاه او می‌تواند خوانندگان را به یاد اثر ارزشمند توماس گری «مرثیه‌ای نوشته‌شده در حیاط کلیسای یک روستا» بیندازد؛ با آن خط معروفش درباره‌ی قبر مردی فقیر: «میلتونی بی‌زبان و گمنام اینجا آرامیده است.»

وولف با اشاره به آن شعر می‌نویسد: «جین آستنی بی‌زبان و گمنام» و استدلال می‌کند که نویسندگان زن به خاطر جنسیتشان به‌شدت به حاشیه رانده می‌شدند؛ به دلیل نداشتن قدرت و امتیازهای مرد بودن. او سناریوی معروفی را متصور می‌شود که در آن شکسپیر خواهری به نام جودیت دارد اما استعداد و بلندهمتی جودیت به خاطر تحصیلات برادرش زیر پا گذاشته می‌شود. این سناریو با آهنگ «خواهر شکسپیر» از گروه The Smiths و آهنگ دیگری با همین نام از Siobhan Fahey و Marcella Detroit به فرهنگ عامه راه یافت. این ایده خیلی هم دور از ذهن نیست. مثلاً نانرل، خواهر موتسارت. او هم کودکی نابغه بود اما کارهای حرفه‌ای او از دوران کودکی‌اش فراتر نرفت و زیر سایه‌ی نام برادرش محو شد.

در ویدیوی تد-اد بالا، ایسول گیلسپی، وولف شناس و دانشجوی سال آخر دکتری در دانشگاه ویسکانسین اهمیت سناریو یا آزمایش فکری وولف را توضیح می‌دهد. خواهر شکسپیر بیانگر زنانی است که به کار در خانه و ازدواج مجبور شده‌اند درحالی‌که مردان خانواده بدون هیچ‌گونه مانعی هدفشان را دنبال کرده‌اند. «وولف تراژدی محدود کردن نبوغ را به تصویر می‌کشد»، همان‌طور که لنگستون هیوز چند دهه بعد انجامش داد. گیلسپی می‌گوید که نبوغ خاص وولف در توانایی‌اش برای به تصویر کشیدن تجربه‌ای خاص بود، «تجربه‌ی درونی احساس تعلق نکردن… شخصیت‌های داستانی او همیشه در درون خود زندگی‌ای داشتند که در تضاد کاملی با زندگی بیرونی و واقعی‌شان بود.»

این ویدیو نمای کلی زندگی‌نامه‌ی وولف را به تصویر می‌کشد: حضورش در «انجمن روشنفکری بلومزبری»، حلقه‌ای اجتماعی شامل ای.اِم. فورستر و لئونارد وولف که بعداً با او ازدواج کرد. این ویدیو همینطور فنون ادبی خلاقانه‌ی وولف را در رمان‌هایش به تصویر می‌کشد. همان‌طور که آلن دوباتن در مقدمه‌ی کوتاه بالا می‌گوید، دیدگاه وولف نسبت به خود چنین بود: «نویسنده‌ای کاملاً نوگرا که با تصور متین و ازخودراضی ادبیات قرن نوزدهمی در تضاد است.» با چنین تصوری، وقتی «اتاقی از آن خود» را می‌نوشت، این نظر را گنجاند که «ازنظر فکری٬ بهترین زن از بدترین مرد پایین‌تر است.»

نوگراترین آثار وولف با نویسنده‌های معاصرش مانند جیمز جونز و ازرا پاوند رقابت می‌کند. در تمام مطالعه‌های مهم، نویسنده‌های زن موردعلاقه‌اش هم‌رتبه‌ی نویسنده‌های مرد آن بخش هستند، البته این موضوع کمی خارج از بحث است. قدرت این ادعا که زنان پایین‌تر هستند به حقیقت داشتن یا دروغ بودنش بستگی ندارد، بلکه به قدرت اجتماعی کسانی بستگی دارد که آن‌ را مطرح می‌کنند.

پدران سلطه‌گر، برادرانی که کانون توجه را می‌ربایند، روحانیان اخلاق، روشنفکران نگهبان آکسبریج (لغتی ترکیبی که وولف برای فخرفروشی و شوونیسم رئیس‌های آکسفورد و کمبریج اختراع کرده بود): چنین مردانی بودند که نه‌فقط تعیین می‌کردند زنی می‌تواند حرفه‌ی نوشتن را در پیش بگیرد، بلکه آیا باید در بدبختی، بی‌زبانی و گمنامی بمیرد یا نه. وولف در مورد چیزهایی که می‌نوشت تجربه داشت چون در بین برترین‌های جامعه‌ی ادبی قرن نوزدهم بزرگ شده بود. به گفته‌ی دوباتن، درحالی‌که برادرانش به کمبریج رفتند او مجبور بود «تحصیلات را از کتابخانه‌ی پدرش بدزدد». بااین‌وجود از مزایایی که برخوردار بود کاملاً آگاهی داشت و آن را نه‌فقط برای ایجاد نوع جدیدی از نوشتن به کار گرفت بلکه فضای ادبی نوینی را برای زنان نویسنده گشود.

منبع: OPEN CULTURE

نظر خود را ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *