خانه تبعیض جنسیتی چالش ۱۰ ساله فرصت برابر برای اسکار کارگردانی
چالش ۱۰ ساله فرصت برابر برای اسکار کارگردانی

چالش ۱۰ ساله فرصت برابر برای اسکار کارگردانی

0

 

۱۰ سال از آن روز تاریخی برای زنان کارگردان میگذرد٬ روزی که کاترین بیگلو موفق به گرفتن جایزه اسکار کارگردانی شد. پس از او هیچ زنی موفق به دریافت این جایزه نشده است. او این جایزه را برای فیلم Hurt Locker، که در مورد جنگ عراق بود، نصیب خود کرد. این فیلم مجموعاً برنده ۶ جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین فیلم نامه اصلی شد و شاید از همه جالبتر اینکه فیلم کاترین بیگلو با بودجه‌ای کم موفق شد فیلم پر هیاهو و پرهزینه شوهر سابقش، جیمز کامرون، به نام Avatar را برای عنوان بهترین فیلم سال شکست دهد. ناگفته نماند که کامرون جزو اولین کسانی بود که به همسر سابق خود تبریک گفت.

آکادمی اسکار بارها ثابت کرده در این دهه از تغییرات ملموس و بارز در جامعه درس گرفته و سعی کرده همگام با آنها پیش برود. بازیگران آفریقایی-آمریکایی بیشتری نامزد یا برنده جایزه میشوند چون دیده میشوند و همین امر، قدم به قدم، برای اقلیت های دیگر رو به پیشرفت است؛ برنده بهترین فیلم اسکار ۲۰۱۶، Moonlight، را بخاطر بیاوریم که داستان یک پسر جوان آفریقایی آمریکائی همجنسگرا بود به کارگردانی یک مرد #آفریقائی-آمریکائی. حال سوال اینجاست که چگونه است در این ۱۰ سال فقط یک #کارگردان زن، گرتا گرویگ برای فیلم(lady bird)، نامزد اسکار شده است.

شاید دم دستی ترین جواب ممکن این باشد که خب لابد هیچ کارگردان زنی در این ۱۰ سال نبوده که فیلمی “در حد اُسکار” ساخته باشد! اینکه معیارهای انتخاب بهترین فیلم سال بیشتر سلیقه‌ای و در مواردی سیاسی و تحت تاثیر تغییرات در حال وقوع در جامعه هستند بر کسی پوشیده نیست. پس واقعاً نمیشود گفت چه معیارهایی یک فیلم را “اُسکاری” میکنند، ولی تغییرات موجود در جوامع غربی و میزان مقبولیت مسائلی چون #حقوق و فرصت برابر برای اقلیتها بی تاثیر نیستند. اما با وجود پیشرفتها و دستاوردهای جنبشهای فمینیستی و حقوق زنان در جوامع غربی گویا #هالیوود چشم و گوشش را به این تغییرات بسته است و اُسکار بهترین فیلم کماکان‌ در قبضه مردان میباشد.

از طرفی حتی اگر این عامل را در نظر نگرفته و به کیفیت فیلمها توجه شود، در ۱۰ سال اخیر فیلمهای بسیار خوبی از کارگردانان زن ساخته شده‌اند که قطعاً ارزش در نظر گرفتن برای اسکار را داشته اند.

فیلمهای نظیر We Need to Talk About Kevin اثر لین رمزی (۲۰۱۱)، داستان مادری که با تصمیمات پسرش و اثرات این تصمیمات درگیر است.

یا فیلم Selma از #آوا دوورنی (۲۰۱۴) که روایتی است از مصائب مارتین لوتر کینگ در شهر سلما در آلاباما. می‌دانیم فیلمهای ژانر بیوگرافی معمولاً از انتخابهای اول آکادمی اُسکار بوده‌اند.

فیلم The Kids Are All Right اثر زیبا و پر ستاره لیزا چولودنکو، که نگاهی هنرمندانه با چاشنی طنز به زندگی یک خانواده دارد، نیز میتوانست یکی دیگر از فیلمهای “اُسکاری” سال ۲۰۱۰ باشد.

این لیست طولانی است، و نام بردن از این فیلمها در این برهه زمانی فقط برای این است که شانس دیده شدنشان بیشتر شود. اسکار امسال هم بدون نامزد شدن حتی یک کارگردان زن برگزار خواهد شد و باید منتظر ماند و دید هالیوود و آکادمی اسکار سرانجام کی تصمیم میگیرند چشمهایشان را به واقعیت و تغییرات ایجاد شده در جامعه باز کنند.

نظر خود را ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *