خانه تبعیض جنسیتی مرا به نام خودم بخوان!
مرا به نام خودم بخوان!

مرا به نام خودم بخوان!

0

منصوره حسینی
گوشی موبایلم زنگ خورد٬ از مدرسه پسرم بود. صدای پشت خط من را به نام خانوادگی همسر سابقم صدا زد. می خواست بداند که زودتر می روم دنبال پسرم .
تماس را که قطع کردم به خودم گفتم تو یک زن ضعیف هستی باید می گفتی که اسمم این نیست و من دیگر هیچ ربطی به آن نام خانوادگی ندارم. بعد فکر کردم حتمن مربی مدرسه گوشی را که می گذاشت به همکارش نگاه می کرد و می گفت « زن عقده ایی حالا چه فرقی داره فهمیدی که با تو کار داشتیم.» البته شاید هم نمی گفت . شاید فقط می گفت بله ببخشید و بعد از این هربار به من زنگ می زد یادش می ماند که من نام خودم را دارم .
از روزی که برای اولین بار پسرم را به مهدکودک سپردم متوجه شدم که به خاطر اینکه پسرم نام خانوادگی همسر سابقم را در شناسنامه دارد مرا هم با همان نام خانوادگی صدا می زنند . با این که کادر اصلی مهد کودک و مدرسه همیشه میدانستند که من تنها زندگی می کنم اما هیچ وقت به خودشان این زحمت را نمیدادند که نام خانوادگی خودم را بگویند. من هم همیشه از ترس قضاوت؛ از ترس اینکه با خودشان نگویند چقدر عقده ای هستم یا مگر چقدر از همسر سابقم بدم می آمده که حتی حاضر نیستم به نام او خوانده شوم سکوت می کردم.
شاید حتی خیلی وقت ها خودم هم به خودم می گفتم :”حالا مگه چه اهمیتی دارد؟” تا اینکه یک روز مدیر مدرسه جلوی پسرک من را به نام خانوادگی همسر سابقم صدا زد.
شب در خانه پسرم پرسید چرا تو را به اسم بابا صدا زد؟ و من ماندم که چه جوابی بدهم. ترس من از قضاوت مردم می توانست بدترین درس را به او بدهد. به او یاد بدهد که یک زن حتی وقتی دیگر قانونی و شرعی به کسی تعلق ندارد هنوز می تواند به خاطر قوانین نانوشته یا هنجارهای اجتماعی به نام او خوانده شود.
در بسیاری از کشورهای دنیا فرزند می تواند نام خانوادگی مادر را داشته باشد و اینکه کدام نام خانوادگی را داشته باشد بستگی به توافق و نظر مادر و پدر دارد. در ایران اما فرزندان حتمن باید نام خانوادگی پدر را داشته باشند حتا اگر پدر و مادر مخالف باشند. تنها در صورتی مادر می تواند نام خانوادگی خودش را روی فرزند بگذارد که ازدواجش شرعی بوده باشد ( صیغه ) اما ثبت محضری نشده باشد آن هم در شرایطی که پدر حضور نداشته باشد. در صورتی که پدر نباشد و مدارک شناسایی او هم در دسترس نباشد مادر می تواند با مراجعه به دادگاه و گرفتن حکم ” امین موقت ” برای فرزندش شناسنامه یک طرفه بگیرد .

وقتی از همسرمان جدا شده ایم و فرزندی با نام خانوادگی او داریم٬ اینکه از دیگران به خصوص مسوولان مدرسه فرزندمان بخواهیم ما را به نام خودمان بخوانند، هرچند کار آسانی نیست اما قدم بزرگی است برای این که استقلال شخصیتی خود را اول به خود و فرزندمان و بعد به جامعه اثبات کنیم.
این قدم را فقط خودمان می توانیم برای خودمان برداریم. بگو من نام خودم را دارم.

نظر خود را ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *