خانه تبعیض جنسیتی تیم ملی فوتبال زنان آمریکا از فدراسیون فوتبال این کشور بخاطر تبعیض جنسیتی شکایت کرد.
تیم ملی فوتبال زنان  آمریکا از فدراسیون فوتبال این کشور بخاطر تبعیض جنسیتی شکایت کرد.

تیم ملی فوتبال زنان آمریکا از فدراسیون فوتبال این کشور بخاطر تبعیض جنسیتی شکایت کرد.

0

ترجمه: علی نیری و نرگس جعفری

۲۸نفر از اعضای تیم فوتبال زنان امریکا، قهرمان جهان، در مبارزه ی طولانی مدتشان با فدراسیون فوتبال این کشور نسبت به پرداخت حقوق عادلانه و شرایط کار برابر٬ یک شکایت تبعیض‌جنسیتی علیه این فدراسیون ثبت کردند.
پرونده در دادگاه منطقه ای ایالات متحده در لس‌انجلس تنها سه ماه قبل از مسابقات جام جهانی زنان در فرانسه تشکیل شده‌است. در گزارش پرونده و بیانیه‌ای که توسط تیم منتشر شد، این ۲۸بازیکن «تبعیض جنسیتی نهادینه شده» را که به گفته ی خود سال‌هاست وجود دارد توضیح داده‌اند.
به گفته ی ورزشکاران این تبعیض بسیار فراتر از مبلغ دستمزدهای انان است و حتی روی مکانی که بازی می‌کنند، در نحوه ی اموزش، درمان پزشکی و مربی‌گری که دریافت می‌کنند و چگونگی سفر در مسابقات تاثیر بسیار و مخربی دارد.
بازیکنانی که درگیر این شکایت هستند -ستارگانی چون الکس مورگان، مگان رپینو و کارلی لوید و هم‌تیمی های ان‌ها- جزو شناخته شده‌ترین ورزشکاران زن در جهان همچنین اعضای تیمی هستند که بیش از یک نسل نیروی پیشروی ورزش زنان بوده‌است.
ادامه‌ی مبارزه‌ی بازیکنان با فدراسیون فوتبال ایالات متحده، که نه تنها کارفرمای ان‌ها بلکه فدراسیونی‌ست که تمام امور این ورزش در امریکا را اداره می‌کند، ان‌ها را به سمت مبارزه ای وسیع‌تر برای برابری در ورزش زنان هدایت کرده‌است.
رپینو در مصاحبه‌ای تلفنی بیان کرد: «لازمه ی بودن در این تیم درک این مشکلات است و من فکرمیکنم ما همیشه تیمی بودیم که برای ان‌ چیزی که احساس می‌کرده سزاوارش است سخت تلاش کرده.»
اقدام قانونی اخیر٬ جدیدترین حرکت از مبارزه‌ی طولانی‌مدت زنان نماینده‌ی ورزش این کشور برای دریافت دستمزد، حقوق و رفتار برابر است.
بازیکنان زن استدلال می‌کنند که مجبورند بازی‌های بیشتری نسبت به تیم مردان انجام دهند و بردهای بیشتر از ان‌ها در کارنامه ی خود داشته باشند حال انکه همچنان از فدراسیون دستمزد کمتری دریافت می‌کنند.
برای دهه‌ها فوتبال امریکا به واسطه ی حمایت‌ از فوتبال زنان و سرمایه‌گذاری از نظر زمان و منابع باعث شده است امریکا، که دارنده ی سه قهرمانی جهان و چهار مدال طلای المپیک است، تبدیل به قدرت غالب در فوتبال زنان شود.
اما در تمام این دوره، نسل های مختلف از بازیکنان تیم ملی فوتبال زنان مدعی شده‌اند که حمایت‌های مالی و زیرساخت های فدراسیون٬ همیشه کمتر از حمایت‌های صورت گرفته از فوتبال مردان بوده است.
این شکایت ها هرگز چندان از زمین بازی دور نبوده است. یک نسل قبل، بازیکنان رده بالای فوتبال زنان اعتراضاتی در مورد پرداخت هایشان داشتند که این باعث تحریم تورنومنت ژانویه ۲۰۰۰ در استرالیا شد.
تنها چندماه بعد٬ پیروزی در جام جهانی ان ها را تبدیل به چهره‌های برتر ورزش امریکا کرد.
اخیرا اختلافات بین تیم و فدراسیون افزایش پیداکرده است. تیم فوتبال زنان به صورت فزاینده و فعالی در مورد تقریبا همه چیز، از زمین چمن‌های مصنوعی تا پاداش‌های جام‌جهانی و داوری های استاندارد، روی فدراسیون فوتبال ایالات متحده و هم‌چنین بدنه‌ی اصلی فیفا فشار وارد کرده‌اند.
تلاش بازیکنان و دنبال‌کنندکان شبکات مجازی‌شان که از شکایت مطرح شده حمایت میکردند به موارد ذیل سرانجامید:
فیفا جایزه و پاداش جام‌جهانی این تابستان را به دو برابر سال‌های پیشین تغییر داد، از فدراسیون ایالات متحده خواستار توجه برابر به تیم زنان در برابر مردان شد که در این مدت همواره پاداش های بیشتری دریافت می‌کردند.
در پی این تغییرات فدراسیون نابرابری های دیگری همچون بلیت‌های چارتر و هرینه‌ی غذا و اقامت هتل را حذف کرد.
اعتباری که بدست اورده اند نیز گسترش یافته‌است. تیم ملی اسپانیا درخواست استعفای مربیشان را پس از اخرین جام‌جهانی مطرح کرد و چندین عضو ثابت تیم‌ برزیل، در اعتراض به اخراج یک مربی محبوب زن به نفع یک مربی مرد تیم را ترک کردند. بازیکنانی از آرژانتین و کلمبیا بدرفتاری و حقوق ناچیزشان را علنی کردند و بازیکنان نروژ درخواست حقوق برابری با همتایان مردشان کردند و موفق شدند ان‌را بدست اورند.
این به گفته‌ی بسیاری از بازیکنان امریکا بخشی از انگیزه‌ی ان‌ها برای پافشاری بر دادخواستشان بود ان‌هم تنها چندماه پیش از ان‌که تمرکزشان را معطوف به حفظ مقامشان به عنوان قهرمان جام‌جهانی کنند.
«ما عمیقا معتقدیم که این وظیفه‌ی ماست» راپیون این را می‌گوید و اضافه می‌کند:«نه تنها در قبال تیم‌مان و بازیکنان اینده‌ی امریکا بلکه در قبال بازیکنان در سراسر جهان و صادقانه بگویم برای زنان در تمام دنیا٬ تا احساس کنند متحدی به حمایتشان ایستاده و برای انچه بدان اعتقاد دارند میجنگد و برای انچه لایقش هستند و باور دارند به دست اورده‌اند مبارزه می‌کند.
فدراسیون ایالات متحده به درخواست اظهارنظر در این مورد پاسخ نداده‌است.
مقایسه مستقیم بین سطح پاداش تیم‌های مردان و زنان می‌تواند پیچیده باشد. هر تیم به‌طور انباشتی پاداش قرارداد خودرا با فدراسیون فوتبال ایالات متحده دارد و یکی از تفاوت های بزرگ به ساختار پرداخت‌ها مرتبط است. مردان پاداش بیشتری برای بازی‌ها دریافت می‌کنند اما تنها زمانی حقوق دریافت می‌کنند که عضوتیم باشند درحالیکه زنان حقوق تضمین شده‌ای دارند اما پاداش کمتری برای بازی دارند.
یکی از بزرگترین تفاوت ها در این مقایسه پاداش چندمیلیون دلاری‌ست که تیم بابت شرکت در جام‌جهانی دریافت میکند اما این پاداش‌ها-در مجموع ۴۰۰میلیون دلار برای  ۳۲ تیم مردان در مقابل ۳۰میلیون دلار برای ۲۴ تیم زنان٬ توسط فیفا، هیئت حاکمه ی فوتبال جهان و نه فدراسیون فوتبال امریکا تعیین میشود.
بخش اعظم دادخواست شکواییه‌ای ست درباره تبعیض در پرداخت حقوق و توسط پنج بازیکن ایالات متحده در سال ۲۰۱۶ طرح شده و به کمیسیون فرصت شغلی برابر ارجاع شده است. با ناامیدی از عدم‌ پیشرفت آن شکواییه ،پس از سه سال رکود پرونده بازیکنان در ماه فوریه این اجازه را از سمت اژانس فدرال دریافت کردند که موضوع را به شکل قانونی تعقیب کنند.یکی از بازیکنان که بخشی از شکواییه اصلی بود یعنی هوکسولو ، دروازه‌بان سابق دادخواست حقوقی مستقل خود را در باب تبعیض جنسیتی فدراسیون فوتبال ایالات متحده در ماه اگوست ‌ایراد کرده است.
دادخواست مورد بحث دادگاه جدیدی را به میان می‌اورد اما موانع خاص خود را هم دارد.
بازیکنان که توسط جفری کسلر نمایندگی می‌شوند نه تنها باید ثابت کنند که تیم‌شان و تیم مردان کار مشابهی انجام می‌دهند بلکه باید از پس سوالاتی برایند که مربوط به ساختار پرداخت ها و میزان پاداش‌های توافقی‌شان می‌شود و قرارداد پاداش‌های تجمیعی در همین ابتدا قدرت نفوذشان را به طور کامل گرفته است: بازیکنان امکان دنبال کردن پرونده‌شان را تا ابطال این قرارداد در انتهای سال ۲۰۲۱ ندارند.

ولی این استدلال برای کسانی که در زمینه تبعیض جنسیتی فعالیت میکنند کاملاً آشناست.
نینا چادری میگوید: 《اینها دقیقاً همان استدلالها و بحثهایی هستند که هر روزه در تمام سطوح آموزشی زنان و دختران میبینیم از مهدکودک گرفته تا دانشگاه.》 این‌ مشاور مرکز ملی قوانین زنان در واشنگتون در ادامه میگوید: 《متاسفانه این برخورد ادامه همان دیدگاه در مورد زنان و دختران در ورزش است.》

منبع: نیویرک تایمس

 

نظر خود را ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *